โลกใบใหญ่ถูกสร้างมาเพื่อเดียวดายเวิ้งว้างในอวกาศมืดดำ ลอยเคว้งกลมโตผสมด้านมืดและสว่างจากแสงดวงอาทิตย์ที่กระทบ ผลัดเปลี่ยนไปมาสร้างกลางวันกลางคืน โลกหมุนเพื่ออะไรกัน เพื่อสร้างกลางวันกลางคืน สร้างเดือนปี ฤดูต่าง  ๆ ให้มนุษย์ หรือมันหมุนไปเพียงเพื่อให้ตัวมันเองรู้ว่ามันยังมีชีวิต ขยับได้ ไม่ใช่ก้อนดินมหึมาตายซากในอวกาศ

            มุราคามิ ผู้เขียนหนังสือ Sputnik Sweet Heart บอกว่า โลกถูกสร้างมาเพื่อให้เป็นที่พำนักของคนเหงา เพราะโลกก็เหงาจึงต้องลอยอยู่เดียวดาย อย่างนั้นหรือ โลกไม่ได้อยู่เดียวดายหรอก โลกยังต้องหวังพึ่งพระอาทิตย์ดวงโตที่คอยให้แสงสว่างนำทาง โลกยังมีพระจันทร์ที่เป็นของตัวเองไม่ได้ใช้ร่วมกับใคร เห็นมั๊ยล่ะว่าแม้แต่โลกก็ยังไม่เคยเดียวดาย

            แล้วคนล่ะสามารถอยู่เดียวดายตลอดชีวิตได้หรือไม่ อยู่โดยไม่ต้องใช้ชีวิตไปเป็นเงาของใคร ไม่ต้องไปเป็นช้างเท้าหน้าหรือช้างเท้าหลังให้ใคร ไม่ต้องเจียดเงินที่หามาให้ใครแบ่งใช้ ไม่ต้องเอาเงินไปตำน้ำพริกละลายแม่น้ำในงานแต่งงาน ไม่ต้องส่งลูกเรียนสูง ๆ ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ประชากรโลกคงเหลือแค่วัยทำงานและวัยชราที่มีฐานะร่ำรวย

            ผู้คนที่ฉันรู้จักเป็นหญิงเสียส่วนมาก และในกลุ่มส่วนมากนั้นมีถึง 80% ในอายุเกิน 27 ที่ยังไม่เปลี่ยนคำนำหน้าชื่อ ฉันเคยถามคนเหล่านั้นว่า ทำไมถึงครองโสด? คำตอบที่ได้แตกต่างกันไปดังนี้

-       ผู้ชายดี ๆ มันหายาก (สมัยนี้ไม่รวยแล้วเลว ก็ดีแต่จน)

-       โดนเกย์กับกระเทยแย่งไปละ (ให้เขาไปเถอะ)

-       ผู้ชายเหลือน้อย เป็นเกย์ โรคจิต แต่งงานแล้ว เจ้าชู้ (ที่เหลือคือบ้า)

-       กำลังเก็บเงินสร้างฐานะ (ผู้หญิงสมัยนี้รวยกว่าผู้ชาย)

-       ไม่อยากผูกมัด (มีกิ๊กได้ไม่จำกัด)

-       กลัวไม่สวย (ไม่อยากท้อง)

-       หาไม่ได้ (ประเภทนี้ไม่ดูแลตัวเอง)

-       ชอบเพศเดียวกัน (บริโภคกันเองซะเลย)

โลกที่สดใส กำลังจะกลายเป็นที่พำนักของคนโสดไปแล้วงั้นหรือ อีกไม่นานประชากรหญิงแก่จะครองโลก...